Mijn lievelings-Potter

Image result for harry potter en de orde van de feniks  Image result for harry potter en de halfbloed prins  Image result for harry potter en de relieken van de dood

Ik geef het toe: ik ben een Harry Potter fan. En zoals een echte fan betaamd heb ik niet zo lang geleden alle Potter boeken opnieuw gelezen en daarover op dit blog geschreven, zie ‘Rereading Potter’.

Toen ik de Potter boeken aan het herlezen was liep ik telkens tegen mensen op, omdat ik met mijn neus in een Potter zat. Na veel ‘sorry’ en ‘pardon’ volgde er dan meestal een kort gesprekje over welk Potter boek het beste is. Uitstekend idee voor een blog natuurlijk, dus hier is…

Mijn lievelings-Potters en waarom!

Toen ik Harry Potter voor het eerst las en de films daana bekeek, was nummer vijf onmiddellijk mijn favoriet. Ik weet niet waarom. Dat boek greep me aan en sleurde me mee. Wekenlang kon ik over niks anders praten, alleen over Potter 5. Nu is het een beetje anders. Mijn lievelings-Potters zijn namelijk vijf, zes en zeven! (Hoewel ik na het herlezen van alle Potters ook tot de conclusie ben gekomen dat zonder de eerste vier boeken de laatste drie niet zo goed zouden zijn.) Afijn, dit is waarom de laatste drie er voor mij met kop en schouders bovenuit steken:

Allereerst is er natuurlijk de dikte. Heb je het verschil in dikte tussen de eerste en latere boeken gezien?! Er gebeurt gewoon veel meer om opgewonden over te raken! Ik heb daar ook een theorie over. In de eerste drie boeken zijn alle personages prachtig uitgewerkt en veranderen ze ook maar weinig maar in de laatste boeken heeft J.K. Rowling een meer open manier van schrijven. Daardoor heeft ze volgens mij meer nagedacht over wie wat zou zeggen en hoe iedereen zou reageren. Als je goed oplet kom je erachter dat de reacties van alle personages veranderen omdat ze groter, ouder en wijzer zijn geworden en hun karaktereigenschappen meer ontwikkeld zijn.

De tweede reden waarom de laatste drie Potters mijn lievelings-Potters zijn is omdat er meer gebeurt in deze boeken. Het duurt lekker lang om ze uit te lezen. Het zijn stuk voor stuk heerlijke avonturen waarbij je aan het eind alweer verlangt naar het vervolg van het verhaal. Net als je ongelukkig dreigt te worden omdat je op de laatste bladzij bent aangeland is alles weer o.k. omdat er weer een volgende Potter is om in te duiken, behalve dan bij “Harry Potter en de Relieken van de Dood” natuurlijk. Boehoehoehoe…

Tot slot is het ook geweldig om te lezen hoe Harry, Hermione, Ron en al hun vrienden en vijanden in elk boek telkens ouder worden, terwijl jij als lezer niet veranderd. Jij ziet alles nog steeds door dezelfde bril. In de eerste vier boeken lijkt de tijd nog niet zo snel te gaan maar daarna wordt met elk boek het verschil in tijd meer prominent. Dat vind ik knap gedaan van J.K. Rowling en ook ontzettend leuk. Zonder zo’n tijdsverloop zou het in de laatste boeken allemaal wel erg saai zijn geworden.

Alle Potter-boeken zijn geweldig maar de laatste drie zijn echt bijzonder! Dankjewel, J.K. Rowling!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s